เนี่ยนะ!!!!!เกิดเป็นคนก้ออย่างนี้แหละ เกิดมาก้อเหงาๆกันไปเรื่อยๆ ก้อเลยต้องหาเพื่อนคู่คิด มิตรคู่ใจไว้แก้เหงากันบ้าง แต่ที่เอ่ยถึงก้อไม่ใช่คัยนะ ก้อเป็น"สัตว์"นั่นหล่ะค่ะ เราเองก้อเปนคนนึงนะที่เหงาบ้างอะไรบ้าง ก้อเลยไปหา "กระต่าย" มาเปนเปนเพื่อนคู่คิด กระต่ายตัวนี้ก้อแสนจะซนมั่กมากเลยค่ะ วิ่งไปไหนหนักหนาก้อไม่รู้ เวลาหาก้อเกือบจะต้องรื้อบ้านหากันเชียวแหละ แต่ที่สำคัญเลย....ที่เรียกว่า "กระต่ายครึ่งตัว" เพระว่ามันตัวเล็กมาก จนนึกว่ามันมีแค่หัวอย่างเดียว ตัวลืมไว้ในท้องแม่...555+ แต่มันก้อน่ารักนะ ตอนไปซื้อก้อถูกใจมันตัวแรกเลย ก้อเลยซื้อมา!!!!^ แต่ก้อกว่าจะเลี้ยงได้ก้อนานอยุ่เพราะว่าตอนแรกแม่ก้อจะไม่ให้เลี้ยง เพราะว่าลำพังตัวเองจะเลี้ยงตัวเองยังไม่ได้เลย จะเอาปันยาที่ไหนไปเลี้ยงกระต่าย 55 แต่ก้อช่างเหอะ ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง อิอิ แต่พอมาจิงๆ ก้อเลี้ยงยากเอากานอยุ่นะ เพราะว่าด้วยความที่ไม่เคยเลี้ยงอะไรมาก่อนเลย กระต่ายเลยเปนสัตว์ตัวแรกในชีวิตที่ซื้อเอง เลี้ยงเอง จ่ายตังเอง หุหุ ... ก้อเลยตั้งชื่อมันว่า"My" ที่แปลว่า ของฉันนี่แหละค่ะ ก้อมานเปนของฉันจิงๆนี่นา.. ทีนี้ก้อสมใจอยากแล้วหล่ะ แต่ปันหามันก้อเกิดอีกนั่นแหละ เพราะว่าอย่างที่แม่พูดไว้ ว่าจะเอาปันยาที่ไหนไปเลี้ยง สรุป.....ก้อไม่มีปันย
าเลี้ยงจิงๆด้วย แต่ก้อยังรักมันเหมือนเดิมนะ ก้ออาจจะต้องมีแม่ มีน้องช่วยกันเลี้ยงบ้างอะไรบ้าง..ช่วยๆกันไป ก้อเลี้ยงง่ายซะที่ไหนหล่ะ กินก้อกินยาก...กว่าจะหาของกินได้ถูกใจได้ โอ้ววววว..แม่เจ้า เกือบตาย แต่ไม่ใช่กระต่ายนะที่เกือบตาย กลายเปนคนเลี้ยงนี่แหละ เกือบตาย แต่ที่ตายก้อไม่ใช่เพราะอะไรนะ ... เปนเพราะ"อด"ตาย 55 เเพราะว่าต้องกินแต่ นมไวตามิน รส ข้าวโพดเท่านั้นเลย.. อย่างอื่นก้อไม่ได้นะ เหมือนว่ากินไปแล้วจะทำให้ขนหลุดว่างั้นเหอะ...ผักก้อต้องล้างอย่าพิถีพิถัน สุดฤทธิ์ ... แต่อันนี้เปนความเว่อของแม่เองแหละ ที่...อู้ยยยยย...จะต้องล้าง ต้องอะไรกันอย่างดี แต่เวลาทำกับข้าวให้หนูกิน ไม่เหนเปนอย่างนี้เลยอ่ะแม่ขาาาาาแม่..... ผ่านเรื่องนี้ไป ก้อยังไม่จบนะเรื่องเนี่ย ยังมีความเรื่องมากของกระต่ายตัวนี้อีก.. วุ้ย เรื่องช่างเยอะช่างแยะอะไรกันขนาดนี้ พอเรื่องอาหารการกินผ่านไป ก้อยังมีเรื่องของที่อยู่อาศัยอีก ตัวก้อแค่เนี้ย แต่อยู่ที่เล็กๆไม่ได้เลย จะดิ้น เหมือนใกล้ตายยังไม่รุ้ เลยต้องหากรงขนาดใหญ่(มาก) มาให้ โอ้โห้!!! แม่เจ้า ขนาดพูดไม่ได้นะนี่ ยังซะขนาดนี้ แล้วถ้าเกิดเปนคนขึ้นมาหล่ะหว่า??? ก้อไม่อยากคิด เพราะแค่คิดก้อเสียว ว ว ววมากแล้ว วว ว ว,,,,, กุ๊ก ก กกรู้...กรู้
าเลี้ยงจิงๆด้วย แต่ก้อยังรักมันเหมือนเดิมนะ ก้ออาจจะต้องมีแม่ มีน้องช่วยกันเลี้ยงบ้างอะไรบ้าง..ช่วยๆกันไป ก้อเลี้ยงง่ายซะที่ไหนหล่ะ กินก้อกินยาก...กว่าจะหาของกินได้ถูกใจได้ โอ้ววววว..แม่เจ้า เกือบตาย แต่ไม่ใช่กระต่ายนะที่เกือบตาย กลายเปนคนเลี้ยงนี่แหละ เกือบตาย แต่ที่ตายก้อไม่ใช่เพราะอะไรนะ ... เปนเพราะ"อด"ตาย 55 เเพราะว่าต้องกินแต่ นมไวตามิน รส ข้าวโพดเท่านั้นเลย.. อย่างอื่นก้อไม่ได้นะ เหมือนว่ากินไปแล้วจะทำให้ขนหลุดว่างั้นเหอะ...ผักก้อต้องล้างอย่าพิถีพิถัน สุดฤทธิ์ ... แต่อันนี้เปนความเว่อของแม่เองแหละ ที่...อู้ยยยยย...จะต้องล้าง ต้องอะไรกันอย่างดี แต่เวลาทำกับข้าวให้หนูกิน ไม่เหนเปนอย่างนี้เลยอ่ะแม่ขาาาาาแม่..... ผ่านเรื่องนี้ไป ก้อยังไม่จบนะเรื่องเนี่ย ยังมีความเรื่องมากของกระต่ายตัวนี้อีก.. วุ้ย เรื่องช่างเยอะช่างแยะอะไรกันขนาดนี้ พอเรื่องอาหารการกินผ่านไป ก้อยังมีเรื่องของที่อยู่อาศัยอีก ตัวก้อแค่เนี้ย แต่อยู่ที่เล็กๆไม่ได้เลย จะดิ้น เหมือนใกล้ตายยังไม่รุ้ เลยต้องหากรงขนาดใหญ่(มาก) มาให้ โอ้โห้!!! แม่เจ้า ขนาดพูดไม่ได้นะนี่ ยังซะขนาดนี้ แล้วถ้าเกิดเปนคนขึ้นมาหล่ะหว่า??? ก้อไม่อยากคิด เพราะแค่คิดก้อเสียว ว ว ววมากแล้ว วว ว ว,,,,, กุ๊ก ก กกรู้...กรู้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น